czwartek, 1 września 2011

Wspomnienia pienińskie, cz.5


Czerwony Klasztor to jedna z najsłynniejszych budowli sakralnych usytuowanych w Pieninach. Jego budowę nakazano magistrowi Kokoszowi Berzeviczemu jako zasądzone zadośćuczynienie za popełnione morderstwo. Aby odkupić swoje winy miał on wznieść 6 klasztorów i zamówić 4000 mszy za spokój duszy zmarłego. Budowa klasztoru (zwanego początkowo Lechnickim) rozpoczęta została w 1330 roku. Klasztor choć znajdował się na terenie Węgier cieszył się opieką Polski – zwłaszcza donacjami królowej Jadwigi oraz Kazimierza Wielkiego. Otrzymał on m.in. prawo do połowu ryb na obu brzegach Dunajca, młyn na polskiej stronie oraz kontyngent soli z Wieliczki. 

Początkowo zabudowania klasztoru wykonane były z drewna. W 1360 roku zostały jednak zastąpione przez budynki ceglane oraz kamienne, wzniesione zgodnie z zasadami stylu gotyckiego. W XIV wieku Czerwony Klasztor składał się z jednonawowego kościoła z dwiema kaplicami bocznymi oraz zabudowań zarówno o charakterze klasztornym jak i gospodarczym. 
Nazwa klasztoru pochodzi od koloru nieotynkowanych początkowo ścian, które wykonane były pierwotnie z czerwonej cegły. To właśnie dzięki nim ta ciekawa budowla sakralna przeszła do historii jako „Czerwony Klasztor”. 

Dziś w Czerwonym Klasztorze mieści się m.in. dyrekcja słowackiego Pienińskiego Parku Narodowego. Najbardziej okazałym budynkiem kompleksu jest gotycki Kościół Św. Antoniego z końca XIV wieku, który został w znacznej mierze zrekonstruowany w stylu barokowym. 
Czerwony Klasztor jest udostępniony do zwiedzania. Najprościej do niego dotrzeć przez kładkę graniczną na Dunajcu ze Sromowiec Niżnych czy Drogą Pienińską.

wewnętrzny gospodarczy dziedziniec klasztoru

muzeum

wnętrze kościoła Św. Antoniego, polichromię wykonali włoscy mistrzowie w 1747 roku

Trzy Korony widziane z wewnętrznego dziedzińca klasztoru

dzwonnica przy domu przeora


pozostałości po domach mnichów

dzwonnica przy domu przeora

gotycki kościół Św. Antoniego z XIV wieku


wewnętrzny dziedziniec klasztoru, z lewej kościół Św. Antoniego, z prawej dzwonnica

wnętrze domu mnicha

kuchnia






Brak komentarzy :

Publikowanie komentarza